Herdenken op 2 juni as

Herdenken op 2 juni as

Op zondagmiddag 2 juni aanstaande vindt in Kamp Vught de jaarlijkse herdenking van het verschrikkelijke kindertransport naar Sobibor plaats. De 1296 namen van baby’s, kleuters en schoolkinderen dieop 6 en 7 juni 1943 uit het kamp gedeporteerd werden, zullen worden voorgelezen. 

Via Westerbork gingen zij in overgrote meerderheid, de meesten met hun moeders, naar het vernietigingskamp Sobibor, waar zij de dood vonden in de gaskamers. In de trein naar Sobibor bevonden zich ook Josine (13 jaar), Silo (9 jaar) en Emile (5 jaar) van Gelder uit Rossum die samen met hun moeder Hester vermoord werden.

Er zal muziek zijn, er worden enkele toespraken gehouden en er is bovenal een indrukwekkende stilte in het door de bossen omgeven kamp. Op de website van Kamp Vught vindt u de juiste informatie:

Schoolkinderen uit Vught hebben een belangrijke taak tijdens de herdenking: ze lezen de namen voor, ze leggen bloemen en zingen liederen. Ze noemen ook kinderen uit Zaltbommel en Rossum die tijdens de oorlog in Kamp Vught werden opgesloten en daarna in Polen vermoord. En dan stel je je de vraag: ou het niet gepast zijn dat de scholen in de Bommelerwaard ook een rol in de herdenkingen in scholierenmonument s hertogenbosch mediumVught vervullen? Of in Den Bosch, bij het Joodse Scholierenmonument aan de Papenhulst?

Daar stond het Joods Lyceum, waar in 1941 ook joodse kinderen uit Zaltbommel en Rossum naar toe moesten. In Zaltbommel mochten ze niet meer naar school.

In april 1943 werd het Joods Lyceum opgeheven omdat de meeste van de 137 kinderen waren opgepakt en vermoord. Uit Zaltbommel en Rossum overleefde alleen de scholier Alex Hes de oorlog …. Het zou goed zijn als in de Bommelerwaard door de scholen en de leerlingen wordt stilgestaan bij het wrede lot dat hun medescholieren trof.

In Jedioth Sjel Hakehilla van mei 1946, een van de eerste nummers van het mededelingenblad van de Joodse gemeente ’s-Hertogenbosch, lees ik: ‘Gij moogt het nooit vergeten. Ge moet het uw kinderen inprenten, dat, dat wat ons is overkomen, slechts een herhaling is, een afschuwelijke herhaling van datgene, dat vroeger en in alle tijde op kleinere schaal, aan onze voorouders is overkomen ….’ Jedioth richt zich tot de joodse gemeenschap van ’s-Hertogenbosch waartoe de enkele joden uit Zaltbommel en Rossum die de oorlog overleefden ook behoorden. ‘Gij moogt het niet vergeten !’. Dat geldt ook, zeker ook, ons niet-joden! Het je beter en verheven voelen dan mensen uit andere streken is vandaag sterk aanwezig. De Holocaust heeft bewezen dat er geen enkele reden is om dat ook maar een moment te denken, welke intellectueel of politieke beweging dat ook beweert. Antisemitisme leeft. Maar als alleen de joden zich nog storen aan antisemitisme, is het echt te laat.

Bij de onthulling van zijn monument met de in spiegels gebroken hemel sprak Jan Wolkers: ‘En in een visioen van rechtvaardigheid zie je de blauwe lucht boven je vol barsten trekken, alsof de verschrikking die daar op aarde onder haar heeft plaatsgehad voorgoed de eeuwigheid geschonden heeft.’ We blijven herdenken en nadenken omdat wij medeverantwoordelijk waren en dat niet meer willen zijn. God beware ons!

AV


Share deze informatie op jouw tijdlijn: